Witamina B5, znana również jako kwas pantotenowy, została po raz pierwszy wyizolowana z łusek ryżowych w 1939 roku. Ponieważ występuje zarówno w źródłach roślinnych, jak i zwierzęcych, swoją nazwę zawdzięcza słowu „Panthos”, oznaczającemu „wszędzie”.
Funkcje witaminy B5
- Wspiera prawidłowy wzrost i rozwój.
- Pomaga w syntezie wielu substancji w organizmie.
- Wspomaga funkcjonowanie nadnerczy (np. w produkcji kortyzonu).
- Nadaje barwę pigmentowi krwi.
- Jest niezbędna w metabolizmie energetycznym.
- Pełni rolę koenzymu A w organizmie.
- Jest niezbędna do produkcji czerwonych krwinek.
- Pomaga w przekształcaniu węglowodanów, białek i tłuszczów w energię.
- Witamina B5 odgrywa rolę w produkcji przeciwciał.
Korzyści z witaminy B5
- Pomaga w walce ze stresem. Nazywana jest również witaminą antystresową.
- Przyspiesza gojenie się ran i oparzeń.
- Działa ochronnie na wątrobę.
- Wykazuje działanie ochronne na zdrowie włosów oraz zapobiega zmarszczkom skóry.
- Zapobiega przedwczesnemu siwieniu włosów.
- Jest korzystna w przypadku dolegliwości związanych z reumatoidalnym zapaleniem stawów.
- Pomaga w łagodzeniu problemów z zaparciami.
- Korzystnie wpływa na problemy z trądzikiem.
Skutki niedoboru
Niedobór witaminy B5 nie występuje przy zdrowej diecie. Może się pojawić w przypadku spożywania octu, stosowania tabletek antykoncepcyjnych, palenia tytoniu i picia alkoholu. Witamina B5 ulega zniszczeniu podczas gotowania i procesów rafinacji żywności. Jest to witamina rozpuszczalna w wodzie, która nie jest magazynowana w organizmie. Witamina B5 jest wrażliwa na działanie ciepła, zasad i kwasów.
- Uszkodzenia nerwów
- Problemy z oddychaniem
- Problemy skórne
- Matowe, pozbawione blasku włosy oraz swędzenie skóry głowy, przedwczesne siwienie
- Marskość wątroby
- Reumatoidalne zapalenie stawów
- Wrzód żołądka
- Alergie
- Wady wrodzone
- Zmęczenie psychiczne
- Bóle głowy
- Zaburzenia snu
- Skurcze i spazmy mięśni
Nadmierne dawki mogą powodować biegunkę. Witaminę B5 można przyjmować samodzielnie lub razem z innymi witaminami z grupy B.
Dzienna dawka: W zależności od wieku wynosi od 10 do 20 mg.
Naturalne źródła (na 100 g)
- Grzyby: 2.1 mg
- Orzechy nerkowca: 1.2 mg
- Orzeszki piniowe: 1.8 mg
- Awokado: 1.1 mg
- Ciecierzyca: 1.3 mg
- Groszek: 2.1 mg
- Soczewica: 1.3 mg
- Cykoria: 1.6 mg
- Arbuz: 1.6 mg
- Ser: 2 mg (krowi)
- Ser podpuszczkowy, cheddar: 1.5 mg
- Nerki: 3.8 mg
- Wątróbka z kurczaka: 7 mg
- Śledź: 9.3 mg
- Drożdże piwne: 19 mg
- Ryż naturalny: 1.7 mg
- Mięso: 1.5 mg
- Gorzka pestka moreli: 0.58 mg
Występuje w czerwonym mięsie, wątrobie, drobiu, zbożach, roślinach strączkowych, orzechach, laskowych, migdałach, pistacjach, orzechach włoskich, owocach, jajach i produktach mlecznych.