آویشن بسیار مفید است: گردش خون را تسریع می‌کند، خاصیت آنتی‌بیوتیکی دارد و هنگام استفاده روی پوست با افزایش خون‌رسانی آن را زیبا می‌کند. اما ابتدا مواردی را که نباید از آویشن استفاده کرد بیان می‌کنم.

آویشن در چه شرایطی نباید استفاده شود؟

  • در دوره شکستگی استخوان به هیچ وجه استفاده نمی‌شود. این اطلاعات را کسی نمی‌داند؛ من به دلیل تجربه زیاد با موارد شکستگی می‌دانم. روی ناحیه شکسته مالیده نمی‌شود، زیرا باعث ایجاد ادم می‌شود.
  • مصرف بیش از حد و مداوم آن برای سلامت روده مضر است.
  • روی ناحیه مبتلا به فتق دیسک گردن مالیده نمی‌شود.
  • اگر در بدن شما کیستی وجود دارد که ویژگی سرطانی ندارد، آویشن این کیست‌ها را بزرگ می‌کند؛ در کیست‌های آبکی نیز استفاده نمی‌شود.
  • زنان باردار نباید از آویشن و روغن آویشن استفاده کنند.
  • استفاده آن برای افراد دارای بدن حساس توصیه نمی‌شود.
  • افراد مبتلا به گواتر نباید از گیاه آویشن استفاده کنند.
  • اریگانوم والگاریس (آویشن کاذب) به دلیل بی‌اثر بودن نباید در درمان استفاده شود.
  • اریگانوم مایورانا (مرزنگوش) به دلیل داشتن خطر برای سلامتی نباید استفاده شود.

آویشن چیست؟

تحقیقات انجام شده درباره آویشن نشان می‌دهد که این گیاه دارای اثر ضد میکروبی است. از دوران قدیم، آویشن که بیشترین استفاده را در برابر بیماری‌های همه‌گیر داشته، امروزه نیز بسیاری از ویژگی‌های مختلف آن در نتیجه تحقیقات آشکار می‌شود. آویشن در لاتین با نام Thymus vulgaris شناخته می‌شود. در میان گونه‌های آویشن رشد یافته در کشور ما، انواعی مانند Origanum، Thymus، Thymbra، Satureja، Sideritis و Salvia وجود دارد.

با وجود بیش از پنجاه گونه آویشن، 21 گونه از آن‌ها تنها در کشور ما رشد می‌کند. بسته به منطقه رشد آن، گونه‌هایی با نام‌های آویشن ازمیر، آویشن سفید، آویشن سیاه، آویشن تیز و آویشن کوهی وجود دارد. ترکیه که از نظر تولید آویشن موقعیت مهمی در جهان دارد، حدود هفتاد درصد تجارت جهانی آویشن را در اختیار دارد. آویشن گیاه دارویی است که در میان گیاهان بیشترین صادرات را دارد؛ ایالات متحده، اروپا، کانادا و استرالیا کشورهای خریدار اصلی هستند.

بوی مخصوص آویشن از تیمول و کارواکرول موجود در آن ناشی می‌شود. تیمول که دارای خاصیت آنتی‌بیوتیک طبیعی است، در محتوای برخی داروهای پزشکی نیز جای دارد. آویشن همچنین به دلیل جلوگیری از فساد مواد غذایی به روش طبیعی، می‌تواند به عنوان جایگزین مواد نگهدارنده شیمیایی نیز استفاده شود.

فواید آویشن

استفاده از آویشن از جنبه‌های مختلف برای سلامتی ما مهم است.

  • باعث کاهش کلسترول و متعادل کردن فشار خون می‌شود. مقدار قند خون را کاهش می‌دهد؛ اثرات ادرارآور و تنظیم‌کننده قاعدگی نیز دارد.
  • اثر آنتی‌اکسیدانی قوی در برابر رادیکال‌های آزاد دارد و دارای ویژگی پیشگیری از بروز سرطان است.
  • در سرماخوردگی، آنفولانزا، سرفه، التهاب گلو و التهاب لوزه مفید است؛ خلط‌آور است. در التهاب دستگاه تنفسی فوقانی هم می‌توان آن را به صورت چای نوشید و هم به عنوان غرغره استفاده کرد. کمیسیون E وزارت بهداشت آلمان استفاده از آویشن را در سرفه‌های خلط‌دار و سیاه‌سرفه تأیید کرده است.
  • در برابر درد معده، شکم و سر مؤثر است؛ برای بوی بد دهان به عنوان غرغره استفاده می‌شود. هضم را آسان می‌کند.
  • به دلیل افزایش جریان خون برای سلامت مو بسیار مفید است؛ از ریزش مو جلوگیری می‌کند و ریشه‌ها را تقویت می‌کند.
  • پوست را زیبا می‌کند و چین و چروک‌ها را از بین می‌برد.
  • به عنوان ادویه به غذاها و سالادها طعم می‌بخشد؛ هضم را آسان می‌کند. روغن آویشن نیز همین ویژگی‌ها را نشان می‌دهد اما سوزاننده است — باید با روغن‌های ثابت مخلوط یا رقیق شود.

آویشن چگونه استفاده می‌شود؟

روی نصف قاشق چایخوری آویشن خشک و خرد شده یک لیوان آب داغ ریخته می‌شود، روی ظرف پوشانده شده و پس از 10 دقیقه دم کشیدن صاف می‌شود. به صورت گرم نوشیده می‌شود؛ روزی یک لیوان کافی است. آویشن به هیچ وجه نباید جوشانده شود — اگر جوشانده شود روغن فرار خود را از دست می‌دهد. آویشن آسیاب نشده را می‌توان در دوره ترک سیگار جوید و مصرف کرد.