درباره بامیه

بامیه گیاهی است که بیشتر در آب و هوای معتدل رشد می‌کند، نخستین بار در اتیوپی استفاده شده و به مدت ۳۰۰۰ سال توسط مصریان مصرف می‌شده است. میوه آن گرد، بیضی و سبز است؛ برگ‌هایش به شکل برگ مو است. از خانواده پنیرک است. فیبر بالایی دارد؛ حاوی ویتامین‌های A، B2 و C می‌باشد. از آنجایی که دریافت مکمل ویتامین A از خارج از بدن نامطلوب است، بامیه به عنوان یک منبع طبیعی خوب ویتامین A برجسته می‌شود. بامیه به دفع ادم و التهاب بدن کمک می‌کند؛ به صورت خارجی نیز در درمان دمل‌ها و موی زیرپوستی استفاده می‌شود.

ارزش غذایی (۱۰۰ گرم پخته شده)

  • انرژی: ۱۰۰ کالری
  • آب: ۹۰ گرم
  • پروتئین: ۱.۵ گرم
  • کلسیم: ۵۰ میلی‌گرم
  • آهن: ۰.۴ میلی‌گرم
  • سدیم: ۱۲۰ میلی‌گرم

فواید

  • با تنظیم معده و روده به سیستم گوارش کمک می‌کند.
  • ادرارآور است و یبوست را برطرف می‌کند.
  • خون را تصفیه می‌کند.
  • به دلیل غنی بودن از مواد معدنی برای ضعف مفید است.
  • به دلیل منبع ویتامین A برای سلامت چشم و بازسازی پوست مفید است.
  • ساختار فیبری آن هم در کنترل وزن و هم در پیشگیری از سرطان کمک‌کننده است.

طریقه مصرف

بامیه باید کاملاً رسیده و قبل از سفت شدن تازه چیده و مصرف شود؛ می‌توان آن را به صورت تازه یا خشک مصرف کرد. خام نیز خورده می‌شود. گل بامیه نیز مفید است؛ اگر گل‌ها له شده و جوشانده شوند و آب آن نوشیده شود، سینه را آرام و نرم می‌کند. هنگامی که به سوپ سبزیجات اضافه شود، آب سوپ را غلیظ می‌کند و نیاز به استفاده از آرد را از بین می‌برد.

با گوجه فرنگی، فلفل قرمز، سیر، پیاز، کاری، لیمو و سرکه سازگار است.