Mahlep to drzewo osiągające do 10 metrów wysokości, o białych kwiatach. Jest powszechne w Europie i krajach wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. W Turcji uprawia się go w Tokacie, Zile, Niksar, Amasyi, Çorum i Mardinie. Znane jest również pod nazwami: drzewo Idrisa, endirez, endürüz, keniro (Diyarbakır), wonna wiśnia, melem, dzika wiśnia. Aby uzyskać nasiona mahlepu, dojrzałe owoce są ścierane i suszone na słońcu; następnie przepuszcza się je przez walce, aby rozłupać pestkę, a po przesianiu jądro oddziela się od łupiny nasiennej. Jest to produkt eksportowy Turcji.
Zastosowania Mahlepu
- Stosuje się go jako środek moczopędny, wspomagający trawienie i wzmacniający.
- Ze względu na swój zapach pobudza apetyt i orzeźwia umysł.
- Spożywany z miodem działa energetyzująco; stosuje się go u osób starszych w celu poprawy zmysłu węchu i dostarczenia energii.
- Spożywany z syropem winogronowym (pekmez) i sezamem zwiększa masę ciała.
- W regionie Tokat robi się z niego marmoladę. Stosuje się go na astmę, zapalenie oskrzeli, kamienie nerkowe; jako środek zwiększający potencję, wzmacniający wątrobę i przeciw przerostowi prostaty.
- Używa się go razem z sezamem na simity (precle) podawane podczas świąt (Kandil).
- W medycynie ludowej stosuje się go również przy cukrzycy.
- Zmielone nasiona („migdały”) stosuje się jako przyprawę.
- Dodaje się go szczególnie do ciast, bułek i suchych ciastek; na około kilogram mąki używa się około jednej łyżki stołowej.
- Stosuje się go w przemyśle likierów. Drewno, gałęzie i kora mają przyjemny zapach ze względu na zawartą w nich kumarynę. Używa się go również w przemyśle perfumeryjnym, a jego olej – w przemyśle farbiarskim.
