فلفل سیاه – فواید و ارزش‌های غذایی

ارزش غذایی فلفل سیاه (به ازای ۱۰۰ گرم)

مقادیر مواد معدنی

  • کالری: ۲۷۹ کیلوکالری
  • انرژی: ۱۱۶۷٫۳ کیلوژول
  • پروتئین: ۱۱ گرم
  • کربوهیدرات: ۵۲ گرم
  • چربی: ۳ گرم
  • کلسترول: ۰ میلی‌گرم
  • فیبر: ۱۳٫۱ گرم
  • ویتامین‌ها:
  • ویتامین A: ۱۹ میکروگرم
  • ویتامین D: ۰ میکروگرم
  • ویتامین E: ۰ میلی‌گرم
  • ویتامین K: ۰ میکروگرم
  • ویتامین B1: ۰٫۱ میلی‌گرم
  • ویتامین B2: ۰٫۲ میلی‌گرم
  • ویتامین B3: ۳٫۱ میلی‌گرم
  • ویتامین B5: ۰٫۵ میلی‌گرم
  • ویتامین B6: ۰٫۲ میلی‌گرم
  • بیوتین: ۱۰ میکروگرم
  • ویتامین B9: ۵۰ میکروگرم
  • ویتامین B12: ۰ میکروگرم
  • ویتامین C: ۵ میلی‌گرم
  • مقادیر مواد معدنی:
  • سدیم: ۴۴ میلی‌گرم
  • پتاسیم: ۱۲۶۰ میلی‌گرم
  • کلسیم: ۴۳۷ میلی‌گرم
  • منیزیم: ۱۹۴ میلی‌گرم
  • فسفر: ۱۷۳ میلی‌گرم
  • آهن: ۲۸٫۹ میلی‌گرم
  • روی: ۱٫۴ میلی‌گرم
  • مس: ۱ میلی‌گرم
  • منگنز: ۵ میلی‌گرم
  • فلوئور: ۰٫۱ میلی‌گرم
  • ید: ۵ میکروگرم نام‌های دیگر: Piper nigrum، Black Pepper، Poivre، Pfeffer
  • فلفل سیاه: گیاهی پیچنده و همیشه‌سبز از رده دولپه‌ای‌ها، خانواده فلفلیان (Piperaceae)، بومی هند شرقی. برگ‌ها قلبی‌شکل و رگبرگ‌دار هستند. گل‌ها آویزان هستند. میوه‌ها کوچک، گرد و بی‌دمبرگ‌اند. فلفل سفید: فلفل سیاه و فلفل سفید میوه‌های یک گیاه واحد هستند. اما فلفل سیاه پیش از رسیدن کامل چیده می‌شود و پوسته روی دانه باقی می‌ماند. فلفل سفید پس از رسیدن کامل چیده می‌شود و پوسته آن برداشته می‌شود. برای جدا کردن پوسته، فلفل سفید را در آب دریا خیس می‌کنند. ویژگی فلفل سفید این است که برخلاف فلفل سیاه رنگ سس‌ها را تغییر نمی‌دهد؛ طعم و بوی آن مانند فلفل سیاه است. در ماه‌های دسامبر–ژانویه و جولای–اوت برداشت می‌شود.
  • مناطق کشت: هند، مالزی، آسیا، هندوچین، اندونزی

ارزش‌های غذایی

  • فواید فلفل سیاه: با تأثیر بر لوزالمعده به هضم غذاهای چرب و نشاسته‌ای کمک می‌کند. میزان تجمع این مواد در بدن را تنظیم می‌کند. پیشرفت دیابت را متوقف می‌سازد.
  • دستگاه گوارش را تنظیم می‌کند. برای پروستات مفید است و اثر ادرارآور دارد. اشتها را تحریک می‌کند و انرژی می‌دهد. اثر آفرودیزیاک دارد. برای کم‌خونی ایده‌آل است. معده را گرم می‌کند.
  • اشتها را تحریک می‌کند.
  • هضم را آسان می‌کند.
  • میکروب‌های معده و روده را از بین می‌برد.
  • گاز را خارج می‌کند و از تجمع آن جلوگیری می‌کند.
  • هنگامی که به صورت دانه کامل در دهان جویده شود، تولید بزاق را افزایش می‌دهد.
  • اعصاب را تقویت می‌کند. اسهال را متوقف می‌کند.
  • به عنوان ادویه در غذا استفاده می‌شود.
  • هشدار: مقدار روزانه مصرف فلفل سیاه باید حدود ۲ تا ۳ گرم باشد. مصرف زیاد دستگاه گوارش را تحریک می‌کند؛ به ویژه تکه‌های بزرگ ممکن است زخم معده ایجاد کنند. بیماران معده می‌توانند هنگام پختن غذا دانه‌های کامل فلفل را داخل ظرف بیندازند تا آسیب کمتر باشد. مبتلایان به تصلب شرایین، فشار خون بالا، اگزما، اورمی، التهاب روده و روماتیسم باید تا حد ممکن کمتر از آن استفاده کنند. مصرف زیاد ممکن است موجب سفتی موقت زبان شود.
  • همچنین، خمیری از عسل و پیاز که روی مناطق ریزش مو مالیده شود می‌تواند در مقابله با ریزش مو مفید باشد. مخلوط با عسل و لیمو به عنوان نوشیدنی، سرفه را تسکین می‌دهد. قرار دادن بین پشم یا پنبه و گذاشتن روی محل شکستگی یا درد، اثر گرمابخشی سودمندی دارد. به صورت قرص نیز برای مقابله با ریزش مو در فروش است.