Karczoch jest byliną o fioletowych kwiatach. Chociaż uważany jest za warzywo, jadalna część to w rzeczywistości nierozwinięty pąk kwiatowy, więc może być klasyfikowany jako owoc. Jego botaniczna nazwa to Cynara i jest to jedno z najstarszych znanych pożywień. Wiadomo, że spożywanie go 7-8 razy w sezonie regeneruje wątrobę; obecnie, ze względu na nadmierne spożycie toksyn, ta dawka może być niewystarczająca.
W mitologii Zeus zakochał się w kobiecie o imieniu Cynara i ogłosił ją boginią; gdy kobieta poszła do domu Zeusa, nie spodobało jej się i chciała wrócić. Rozgniewany Zeus zamienił ją w karczocha. Karczoch należy do tej samej rodziny co stokrotki; rośnie w południowej Europie, północnej Afryce i krajach śródziemnomorskich.
Wartości odżywcze
Średniej wielkości karczoch zawiera około 25 kalorii. Jest źródłem witamin C i B, kwasu foliowego i magnezu. Związek cynaryna znajdujący się w jego liściach obniża poziom cholesterolu.
Korzyści zdrowotne
Tradycyjnie stosowany był przy anemii, reumatyzmie, dnie moczanowej, niestrawności, swędzeniu skóry oraz ukąszeniach owadów i węży. Jest bardzo korzystny przy zespole jelita drażliwego i okrężnicy spastycznej; ułatwia trawienie, łagodząc objawy takie jak wzdęcia, gazy, biegunka i zaparcia.
Obniża poziom LDL (złego) cholesterolu; szczególnie skuteczne są w tym liście. Karczoch, który oczyszcza narządy i zwiększa zdolności umysłowe, dzięki właściwościom antyoksydacyjnym wspomaga również wydalanie toksyn i opóźnia starzenie. Szybko łagodzi objawy kaca po spożyciu alkoholu — ból głowy, zmęczenie, suchość w ustach. Starożytni Grecy uważali karczoch za afrodyzjak.
Środki ostrożności
Karczoch stymuluje wątrobę; osobom z kamieniami żółciowymi zaleca się nie spożywać go w nadmiarze. Osoby uczulone na stokrotki i chryzantemy, które należą do tej samej rodziny, również nie powinny spożywać karczochów. Nie ma znanych interakcji z lekami i innymi ziołami.
