Zijn oorspronkelijke thuisland is het Afrikaanse continent. In ons land groeit het wild in onze zuidwestelijke en zuidelijke regio's, en op sommige plaatsen wordt het ook als sierplant gekweekt. Het is een meerjarige, sappige en vlezige plant.
De zwaardvormige bladeren hebben aan de randen kleine, zaagachtige doornen en de bladeren lopen naar de punt toe spits toe. Het oppervlak van de bladeren is bleek van kleur en heeft lichte vlekken; ze groeien door rozetten op de grond te vormen. Het blad bestaat uit twee delen: de groene schil, die anthrachinonen bevat en als laxeermiddel wordt gebruikt, en het slijmerige deel, dat aloë-gel wordt genoemd.
In de bladeren van de gele aloë bevindt zich een licht geurend, transparant, jelly-achtig sap; het stolt bij blootstelling aan lucht maar lost onmiddellijk op in alcohol. Dit sap begint te oxideren wanneer het in aanraking komt met zuurstof; daarom moet het binnen 5 uur worden gebruikt. Als het langer wordt bewaard, neemt het medische effect af.
Het bevat vitamine A en B. Het gelgedeelte bevat 18 aminozuren, 20 mineralen, 12 vitamines en polysachariden waarvan is aangetoond dat ze immunostimulerend zijn, zoals acemannan, gluco-mannan, mannose-6-fosfaat, aloeride; verschillende enzymen; alprogen, waarvan is aangetoond dat het een antihistaminisch effect heeft; sterolen zoals lupeol, bèta-sitosterol en campesterol, waarvan wordt gemeld dat ze effectief zijn op het cholesterolgehalte in het bloed en prostaathypertrofie; en lignine en salicylaat.
Effecten van Gele Aloë (Aloë Vera)
- Het is een sterk laxeermiddel.
- Het wordt gebruikt tegen overmatige huiduitdroging tijdens de menopauze.
- Het wordt therapeutisch gebruikt bij wonden en brandwonden.
- Het heeft een galafdrijvende eigenschap.
- Het wordt als pijnstiller gebruikt.
- Het verlicht bij gebruik bij huidontsteking en eczeem.
- Het wordt gebruikt bij verstopping van de hartvaten.
- Het wordt als hulpmiddel gebruikt bij de behandeling van de prostaat.
- Het wordt gebruikt bij longontsteking.
- Het wordt gebruikt bij de behandeling van gonorroe.
- Het wordt gebruikt bij polio en geelzucht.
- Het wordt gebruikt als vochtinbrenger voor een droge huid.
- Het wordt gebruikt bij psoriasis en lichte brandwonden en zonnebrand (gebruik het niet bij grote brandwonden).
- Het wordt intern gebruikt bij maagzweren.
- Het wordt gebruikt bij hoofdpijn en leveraandoeningen.
- Het wordt als alternatief gebruikt bij de behandeling van kanker.
- Het wordt uitwendig gebruikt bij wratten, ouderdomsvlekken en huidproblemen.
- Wanneer het met azijn op het haar wordt aangebracht, stopt het haaruitval; het is nuttig als vochtinbrenger en voor verzorging bij roos, en bij gespleten haarpunten.
Gebruikswijze
Voor medicinaal gebruik moet altijd de tabletvorm worden gekozen; deze worden geproduceerd met speciale behandelingen. Het directe gebruik van het sap van de plant kan toxische effecten hebben; betrouwbare merken moeten worden gekozen. Het sap van de verse bladeren van de plant kan direct op de huid worden aangebracht vanwege het vochtinbrengende effect. Hoewel wordt vermeld dat aloë vera vitamine C en E bevat, worden deze vitamines in tabletvormen toegevoegd om de toxische effecten tijdens de verwerking te verminderen.
Bijwerkingen
Het mag niet in grote hoeveelheden worden gebruikt vanwege het laxerende effect. Het gebruik ervan is niet aan te raden tijdens de zwangerschap en bij kinderen.
