Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία για τον καρκίνο πρέπει να γνωρίζουν ότι τα φυτικά μείγματα και τα συμπληρώματα βιταμινών μπορεί να αλληλεπιδρούν με τη θεραπεία. Ο Καθηγητής Δρ. Ισμαήλ Τσελίκ από το Ινστιτούτο Ογκολογίας του Πανεπιστημίου Χατζετέπε κάνει σημαντικές προειδοποιήσεις σχετικά με αυτό το θέμα.

Φυτικά Μείγματα και Καψούλες Βιταμινών

Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία του καρκίνου, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται φυτικά μείγματα και καψούλες βιταμινών. Τα φυτικά προϊόντα δεν είναι αποστειρωμένα, μπορεί να περιέχουν σπόρια μυκήτων και διάφορα βακτήρια. Οι παρενέργειες αυτών των προϊόντων μπορεί να συγχέονται με τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας, να οδηγήσουν σε μείωση της δόσης και σε ελλιπή χορήγηση της θεραπείας. Επειδή συχνά προκαλούν αιμορραγία, μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρό κίνδυνο σε ασθενείς με καρκίνο.

Το βήτα-καροτένι ειδικά σε καπνιστές διευκολύνει την ανάπτυξη καρκίνου του πνεύμονα. Όλα τα αντιοξειδωτικά μπορεί δυνητικά να μειώσουν την επίδραση της χημειοθεραπείας και της ακτινοθεραπείας. Σε ανάλυση που συμμετείχαν πάνω από 200.000 ασθενείς που χρησιμοποιούσαν βιταμίνη Α, Ε και βήτα-καροτένι, φαίνεται ότι ο κίνδυνος θανάτου είναι υψηλότερος. Τα μέταλλα που περιέχουν ασβέστιο, μαγνήσιο και κάλιο μπορεί να είναι ακατάλληλα για ασθενείς με μεταστάσεις στα οστά ή με υψηλά επίπεδα ασβεστίου.

Φυτά που Πρέπει να Προσεχθούν

Τσουκνίδα: Επηρεάζει αρνητικά τα κύτταρα που ευθύνονται για την πήξη του αίματος· μπορεί να συγχέεται με τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας.

Σκόρδο: Όταν καταναλώνεται σε υπερβολικές ποσότητες ή σε μορφή δισκίου, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα αιμορραγίας· μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας. Συνιστάται να το αποφεύγουν όσοι χρησιμοποιούν κουμαδίνη ή υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία-ακτινοθεραπεία.

Ginkgo Biloba (Ιαπωνικό αχλάδι): Αυξάνει την τάση για αιμορραγία. Δημιουργεί κίνδυνο θανατηφόρας αιμορραγίας, ειδικά για όσους χρησιμοποιούν φάρμακα που αραιώνουν το αίμα (Κουμαδίνη-Ηπαρίνη). Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται απολύτως κατά τη διάρκεια χημειοθερα��είας και ακτινοθεραπείας.

Echinacea (Ηχινάκεια): Μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα ορισμένων φαρμάκων που μεταβολίζονται στο ήπαρ. Πρέπει να το αποφεύγουν όσοι χρησιμοποιούν Iressa, tarceva, ιρινοτεκάνη, τοποτεκάνη, κυκλοφωσφαμίδη, ταξόλη, βινκριστίνη και βινβλαστίνη.

Πράσινο τσάι (δισκίο υψηλής δόσης): Μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στο στομάχι, διάρροια και κράμπες.

Βαλσαμόχορτο (Hypericum perforatum): Μπορεί να μειώσει τα επίπεδα στο αίμα και την επίδραση των φαρμάκων κατά του καρκίνου. Ασθενείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία δεν πρέπει απολύτως να το χρησιμοποιούν.

Φυσκόχορτο: Μειώνει την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων χημειοθεραπείας· μπορεί να αυξήσει την ηπατική τοξικότητα.

Μύρτιλλο: Δεν πρέπει να καταναλώνεται από άτομα με προβλήματα αιμορραγίας, από όσους υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία-ακτινοθεραπεία και από όσους χρησιμοποιούν κουμαδίνη.

Σπόροι μαύρου σταφυλιού: Όταν λαμβάνονται σε υψηλές δόσεις, μπορεί να αλληλεπιδράσουν με φάρμακα όπως η Iressa, η ταξόλη, η βινκριστίνη και η πλατίνα.

Σόγια και Τζίνσενγκ

Τα προϊόντα σόγιας μπορεί να είναι επιβλαβή σε ασθενείς με καρκίνο μαστού και μήτρας λόγω της οιστρογονικής επίδρασης των ισοφλαβόνων που περιέχουν. Η ουσία "γενιστεΐνη" που βρίσκεται στη σόγια μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της ταμοξιφαίνης. Επειδή ορισμένα παρασκευάσματα τζίνσενγκ περιέχουν επίσης οιστρογονικές ουσίες, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται από ασθενείς με καρκίνο μαστού και μήτρας.

Καρχαρίας και Χόνδρος Βοδινού

Μπορεί να οδηγήσει σε υψηλά επίπεδα ασβεστίου. Μπορεί να είναι ακατάλληλα για ασθενείς με μεταστάσεις στα οστά ή για όσους χρησιμοποιούν ασβέστιο και βιταμίνη D. Μπορεί να προκαλέσει ναυτία, έμετο, προβλήματα στο στομάχι και αλλεργική αντίδραση.

Εναλλακτικές Μέθοδοι

Η βελονισμός δεν έχει άμεση θέση στη θεραπεία του καρκίνου· δεν πρέπει να εφαρμόζεται όταν τα κύτταρα του αίματος και της πήξης είναι χαμηλά. Σε μεθόδους όπως η αρωματοθεραπεία, η μασάζ, η γιόγκα και ο διαλογισμός, συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με μεταστάσεις στα οστά λόγω κινδύνου κατάγματος.